ก็อาจเป็นการเริ่มต้นครั้งยิ่งใหญ่ ซึ่งถือว่าเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆ
ชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปทุกอย่างจากม.ปลาย
พื้นที่เล็กๆ ของเรากำลังถูกลบเลือนไป
ความฝันที่เราคิดไว้ มันยากลำบากกว่าจะถึงวันนั้น
ชีวิตเหนื่อยอย่างจริงจัง แต่สักพักก็คงชิน
อย่างน้อยมันก็มีความสุขที่เราจะได้ทำ
ไม่ใช่เพื่ออะไรแต่ก็เพื่อสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่า
........................................................................................................
หมอ ปี 1
*Gen chem เป็นวิชาที่โหดเกิน สอบทีก็"นรก"มาเยือน
*Biology ก็อ่านกันไป ทั้งชีท ทั้งหนังสือ แมร่ง 400 กว่าหน้าอ่านให้หมดแล้วก็ออกซะหมดทั้งเล่มตรงนั้น
จะดีหรอกับ genetics
*Lab gen chem กดดันมามาย มีคนคอยเดินดูตลอดเวลา จับตาดูซะขยับตัวไม่ถูก
*lab bio โหดจริง เหนื่อยสุดๆ ทรมานกบ น่าสงสารเว่อร์ แล้วไหนต้องมาส่องดูเนื้อเยื่อทั้งวันทั้งคืนอีก เรียนชีววิทยาก็ไม่ปาน
*Calculus หุหุไม่ต้องพูดถึง เรียนยังกับว่าจะไปเป็นวิศวะ ซะอย่างนั้น
*แล้วก็คงมีวิชาที่น่าเบื่ออีกมากมายก่ายกอง งานทุกอาทิตย์อย่าง ict งานตลอดเทอม อย่างมนุย์บ้า
งานอันสุดแสนจะเข้าใจยากอย่าง holistic
*และการตรากตรำในการตื่นไปเรียน ภาษาไทย ในเช้าวันพุธ ยากยิ่งกว่าการอ่านหนังสือสอบอีก
เฮ้อ....
ก็ต้องผจญชะตากรรมนี้กันต่อไป
ก็คงไม่นานนักที่จะปรับตัว แล้วโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่
ต้องอาศัย กำลังใจ เหลือล้น ...
แต่ก็ ยากที่ จะหาใคร เพราะว่าสุดท้าย ก็มีแต่ตัวเองเท่านั้นที่จะ
ดำรงชีวิตอยู่ ด้วยตัวเอง
ก็อดทน แล้วก็สู้ๆ เมื่อมันจบลง
ความสุขอันยิ่งใหญ่ที่จะได้ช่วยเหลือคนอื่น ก็คงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เราจะได้รับ
เมื่อผ่านฤดูฝนนี้ไป...
